Het gaat lekker in de kookwinkel

Eén ding is zeker; als alle lekkerbekken van Zwolle gezamenlijk de trend voortzetten om de stad als culinair centrum op de kaart te zetten, hoeft geen van hen ver te reizen op zoek naar keukenmaterieel. Het walhalla voor de keukenprinsen en prinsessen ligt immers onder de naam Oldenhof Kookkado binnen handbereik.
Laten we even eerlijk zijn: het past niet om een tongzalvende saus of een gehemeltestrelende tajines of pastilla voor te bereiden met gereedschap van onbekende herkomst. Laat staan om het daarmee ter consumering op te dienen.
Elke ster verdient zijn decorum. Niet uit snobistisch oogpunt, maar vooral vanwege de kwaliteit. Een topkok moet op zijn gereedschap kunnen vertrouwen. Dat gaat niet kapot, maar raak je hooguit een keer kwijt en dan moet er onmiddellijk nieuw voorhanden zijn.

Zwolle had ooit de primeur van de eerste kookwinkel.

Vanuit de failliete boedel van de onder de knoet van Napoleon in 1821 geregistreerde smederij en later witgoedhandel De Witte Hoek, startte Freek Kamphuis in 1968 dit nieuwe fenomeen. Het kostte hem tien jaar aanlooptijd voordat zijn formule definitief en internationaal doorbrak. Filosofie van die formule: alles bieden wat maar met koken te maken heeft op topkwaliteit.

De keuken is dikwijls het pronkstuk van het huis. Het oog wil wat, maar inmiddels de maag ook. Koken op niveau is een trend geworden en daar plukt Kamphuis/ Oldenhof de vruchten van. Overigens niet zonder eerst jarenlang zelf gezaaid en gepoot te hebben. Het eerste kookwinkeltje met in Italië gekochte noviteiten is uitgegroeid tot een onderneming van formaat. In Hilversum staat inmiddels de misschien wel grootste kookwinkel van Europa. Ook Amersfoort heeft zijn Oldenhof en in samenwerkingsverband met gerenommeerde bedrijven als Kookpunt en Duikelman zijn er winkels geopend in Rotterdam, Amsterdam en Den Haag. Plannen voor vestigingen in Brussel en Antwerpen liggen op de plank als start van een brede Europese ambitie. Met eigen kookscholen en een uitgeverij voor kookboeken (gevestigd op bedrijventerrein Marslanden in Zwolle) wordt de 'smaak van koken' verder uitgedragen. Want dat is ook onderdeel van de filosofie: je moet je eigen afzetgebied genereren en onderhouden. Hoe populairder je het koken maakt, hoe meer spullen voor in de keuken je verkoopt. Al heel wat jaren komen ze vanuit de hele wereld kijken hoe die Zwollenaar Freek Kamphuis 'm dat toch flikt.

Het is niet vreemd dat Kamphuis als spil van de onderneming voor 'Wholesale & Import for Cook & Tableware' in zijn woonplaats nauwe contacten onderhoudt met de mensen die Zwolle als smaakstad op de kaart hebben gezet. Niet uitsluitend om potten, pannen en pollepels te slijten overigens, maar bijvoorbeeld ook om samen kruiden te kweken. De gezamenlijke kruidentuin in Schelle is daar een voorbeeld van. Kamphuis, oorspronkelijk opgeleid in de scheikundige biologie ('komt goed van pas bij het moleculair koken') reisde de hele wereld over op zoek naar keukengereedschappen. Hij introduceerde noviteiten, innoveerde, ontwierp en zette nieuwe trends. "Vroeger maakten we gebruik van importeurs en grossiers, maar door de inmiddels wereldomvattende markt werkt dat niet meer. We zijn nu zelf importeur en grossier geworden, onder andere voor de horeca."

Huishoudelijk winkelketens, keukenbedrijven en zelfs bouwmarkten proberen een graantje mee te pikken van de nog steeds groeiende culinaire belangstelling. "Maar uiteindelijk krijgen wij de mensen hier toch, omdat ze zat worden van de zoveelste kapotte garde of knoflookpers. Hier is 'ie dan wel wat duurder, maar uiteindelijk betaalt kwaliteit zich."

Op de loonlijst van Oldenhof zelf staan nu bijna 90 werknemers (zonder de samenwerkingsactiviteiten). De Europese ambities en de ontwikkeling van verkoop via internet laten verdere groeicijfers zien. De volgende generatie Kamphuis heeft zich inmiddels genesteld in Hilversum en Amersfoort.

"Voor mij persoonlijk geldt dat ik het bedrijf nu verder zodanig wil opzetten en uitbreiden dat voortzetting gegarandeerd is. Als ondernemer moet je altijd vooruit blijven kijken". Freek Kamphuis steekt het Gasthuisplein over richting Wolweverstraat, waar ergens zijn auto geparkeerd staat.